Co to jest energia pierwotna (EP)?
Wskaźnik EP przedstawia roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną jaka przypada na jeden metr kwadratowy ogrzewanej powierzchni budynku. Jest to jeden z dwóch najważniejszych wskaźników znajdujących się na świadectwie charakterystyki energetycznej (obok wskaźnika zapotrzebowania na energię końcową - EK). Dla nowo wznoszonych budynków wartość wskaźnika EP odnosi się do wartości porównawczej określonej w wymaganiach technicznych (WT) jakie wg ustawy powinny spełniać nowo wznoszone budynki. Porównanie wartości wskaźnika EP z wymaganiami technicznymi stanowi ocenę jakości energetycznej danego budynku. Na świadectwie charakterystyki energetycznej jest to zaprezentowane w formie suwaka. W jego górnej części znajduje się wartość wskaźnika EP dla obiektu ocenianego a w dolnej wymagania wg praw budowlanego.
Energia pierwotna to cała ilość energii zużywanej na wszystkie procesy związane z produkcją, przesyłem i dostawą energii do budynku. Obejmuje to zużycie energii w elektrowniach, instalacjach gazowych czy przesyłaniu energii do odbiorcy. EP jest to energia, która musi być wytworzona, aby dostarczyć energię do budynku. Mierzenie EP jest istotne, ponieważ pozwala na ocenę całkowitego wpływu budynku na środowisko. Budynki o niskim zużyciu EP korzystają z bardziej zrównoważonych źródeł energii i przyczyniają się do redukcji emisji gazów cieplarnianych. To ważne w kontekście globalnych wysiłków na rzecz walki ze zmianami klimatycznymi.